Yazar
Stephen R. Covey
Etkinliğin teknik değil karakter meselesi olduğunu savunan ve bu inancı öğrenilebilir yedi alışkanlığa dönüştüren öğretmen.
BookYol'da 1 kitap
Hikâye ve etki
Stephen R. Covey (1932–2012) ABD'nin Utah eyaletindeki Salt Lake City'de doğdu. Utah Üniversitesi'nde işletme okudu, Harvard'da MBA yaptı ve Brigham Young Üniversitesi'nde doktorasını tamamladı. Aynı üniversitede işletme yönetimi ve örgütsel davranış dersleri verdi. 2012'de Idaho Falls'ta hayatını kaybetti.
Etkili İnsanların 7 Alışkanlığı (1989), Amerikan başarı literatürünün yaklaşık iki yüz yılını taradığı bir çalışmadan doğdu. Covey, ilk yüz elli yıllık dönemde yazılanların büyük kısmının Karakter Etiği adını verdiği şeye odaklandığını fark etti: dürüstlük, alçakgönüllülük, sadakat, sabır, cesaret. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra ise ağırlık Kişilik Etiği'ne kaydı. Bu dönemin yazıları imaj yönetimini, hızlı teknikleri ve olumlu düşünme kalıplarını öne çıkarıyordu. Kitabını birinciye geri dönüş üzerine kurdu. Yedi alışkanlığı da bağımlılıktan bağımsızlığa, oradan karşılıklı bağımlılığa uzanan bir olgunluk çizgisi üzerinde sıraladı.
Covey Leadership Center'ı kurdu. Şirket 1997'de Franklin Quest ile birleşerek FranklinCovey adını aldı. Sonraki kitapları aynı çerçeveyi genişletti: Principle-Centered Leadership (1991), A. Roger Merrill ve Rebecca R. Merrill ile birlikte yazdığı First Things First (1994), The 7 Habits of Highly Effective Families (1997), 8. Alışkanlık (2004), alışkanlıkları okullara taşıyan The Leader in Me (2008) ve The 3rd Alternative (2011).
Kalıcı etkisi, pratik olduğu kadar dilseldir. Bugün yönetim eğitimlerinin ve kişisel planlamanın gündelik dilinde yer alan pek çok ifade onun çalışmalarıyla yaygınlaştı: "sonu düşünerek başlamak", "kazan-kazan düşünmek", "önce anlamaya çalışmak", "baltayı bilemek", Etki Alanı kavramı ve acil/önemli dörtlüsü.
İmza
Covey içeriden dışarıya doğru çalışırdı. Ona göre davranış, paradigmalardan, yani dünyayı gördüğümüz zihinsel haritalardan beslenir. Bu nedenle kalıcı değişim bu haritaları sorgulamakla başlar. Haritalar da doğa yasası gibi ele aldığı ilkelerle uyumlu hâle getirilmelidir: adalet, dürüstlük, hizmet, gelişim. İlk üç alışkanlığın getirdiği bireysel zaferlerin, iş birliğine dayalı toplumsal zaferlerden önce gelmesi bundandır. Bu ilk üç alışkanlık şunlardır: proaktif olmak, sonu düşünerek başlamak ve önemli olanı öne almak. Güven inşa etme teknikleri, ancak kişi güvenilir olduğunda işe yarar.
Yöntemi aynı zamanda yapısaldır. Alışkanlığı bilgi, beceri ve isteğin kesiştiği nokta olarak tanımladı. Etkinliği ise sonuç üretmek ile üretme kapasitesini korumak arasındaki denge olarak gördü; bunu kaz ile altın yumurtaları örneğiyle anlattı. Bu çerçeveyi uygulamaya dökmek için de sade araçlar önerdi: kişisel misyon bildirgesi, roller ve hedefler etrafında kurulan haftalık plan, acil olmayan ama önemli işlere bilinçli odaklanma. Viktor Frankl'dan uyarıcı ile tepki arasında bir boşluk bulunduğu fikrini aldı ve bu boşluğu her şeyin başlangıç noktası yaptı.