Kavram
Ayrılık Yası
Ayrılık yası, Susan J. Elliott'ın bir ilişkinin bitişini atlanması değil yaşanması gereken bir kayıp olarak görmesidir: Üzüntüye izin vermek, onu yazmak, güvendiğiniz insanlarla konuşmak ve yasın düz bir çizgide değil dalgalar hâlinde geldiğini kabul etmektir.
Elliott'a göre ayrılıktan sonra en sık yapılan hata, acıyı atlamaya çalışmaktır: hemen yeni biriyle tanışmak, kendini işe gömmek ya da "Hiç umurumda değil" demek. Bastırılan yas kaybolmaz; aylar sonra beklenmedik bir anda geri döner. Elliott yası bir iş gibi ele alır. Üzüntüye her gün belirli bir zaman tanımak, yaşadıklarını bir deftere yazmak ve güvenilir birkaç kişiyle açıkça konuşmak, duyguyu taşınabilir hâle getirir. Yas düz bir çizgi izlemez: İyi geçen bir haftanın ardından bir şarkı ya da bir sokak her şeyi geri getirebilir. Bu bir gerileme değil, yasın doğasıdır; dalgalar zamanla seyrekleşir ve hafifler. Ancak üzüntü haftalar boyunca hiç hafiflemiyor, umutsuzluğa ya da kendinize zarar verme düşüncelerine dönüşüyorsa, beklemeden bir doktora ya da bir destek hattına başvurmak gerekir.
Gerçek hayattan bir örnek
Konya'da yaşayan Ayşe, ayrılıktan sonra iki hafta boyunca "İyiyim" deyip fazla mesaiye kalıyor. Bir akşam markette eski sevgilisinin sevdiği çayı görünce ağlamaya başlıyor. O günden sonra her akşam on beş dakika deftere yazıyor ve hafta sonları kuzeniyle yürüyüşe çıkıp konuşuyor. Kötü günler hâlâ geliyor ama araları açılıyor.
Nasıl kullanılır
- 1Her gün on beş dakikayı yalnızca yaşadıklarınızı yazmaya ayırın; düzgün cümle kurmaya çalışmayın.
- 2Güvendiğiniz iki kişiye ne yaşadığınızı anlatın ve onlarla düzenli konuşabileceğiniz bir zaman belirleyin.
- 3İyi bir haftanın ardından gelen kötü bir günü gerileme saymayın; üzüntü umutsuzluğa dönüşürse bir doktora ya da destek hattına başvurun.
