BookYol

Kavram

Öz-Şefkat Molası

Öz-şefkat molası, Kristin Neff'in zor anlar için önerdiği kısa bir uygulamadır: Acıyı adlandırmak, bu acının insan olmanın ortak bir parçası olduğunu hatırlamak ve kendinize nazik bir cümleyle birlikte sakinleştirici bir hareket sunmaktır.

Kristin Neff, «Öz-Şefkat» (Self-Compassion) kitabında öz-şefkati üç bileşene ayırır: farkındalık, ortak insanlık ve kendine nezaket. Öz-şefkat molası bu üçünü bir dakikalık bir uygulamaya dönüştürür. Önce acı abartılmadan ve bastırılmadan adlandırılır: "Şu an çok zor bir an." Sonra yalnız olmadığınız hatırlanır: "Acı çekmek insan olmanın bir parçası; benzer şeyleri yaşayan pek çok insan var." Son olarak kendinize, zor durumdaki bir arkadaşınıza söyleyeceğiniz türden nazik bir cümle söylenir; bunu eli kalbin üzerine koymak gibi sakinleştirici bir hareket destekler. Mola sorunları çözmez; amacı, acının üzerine bir de kendini suçlama yükünü eklememektir. Uygulama yetişkinlerin gündelik zorlukları içindir. Umutsuzluk sürekli hâle gelirse ya da kendinize zarar verme düşünceleri belirirse, bir doktordan ya da bir destek hattından yardım almak gerekir.

Gerçek hayattan bir örnek

Trabzon'da çalışan Selin, ayrılıktan haftalar sonra bir düğünde eski sevgilisini başka biriyle görüyor. Lavaboya gidip elini göğsüne koyuyor ve içinden üç cümle söylüyor: "Bu çok acıtıyor. Bunu yaşayan tek insan ben değilim. Kendime şimdi nazik davranabilirim." Birkaç derin nefesten sonra masaya dönüyor. Üzüntüsü geçmiyor, ama kendine "Ne kadar zavallıyım" demiyor.

Nasıl kullanılır

  1. 1Zor bir an geldiğinde acıyı tek bir cümleyle adlandırın: "Şu an zor bir an."
  2. 2Ardından bu deneyimi yaşayan başka insanlar olduğunu kendinize hatırlatın.
  3. 3Son olarak elinizi kalbinizin üzerine koyun ve bir arkadaşınıza söyleyeceğiniz türden nazik bir cümleyi kendinize söyleyin.