BookYol

Kavram

Bağımlılık Paradoksu

Bağımlılık paradoksu, Levine ve Heller'ın bağlanma araştırmalarındaki bir bulguya verdiği addır: Yakın bir partnere güvenebilen yetişkinler daha bağımlı değil, daha özgüvenli ve bağımsız olur; çünkü güvenli bir liman, dünyayı keşfetmeyi kolaylaştırır.

Birçoğumuz bir partnere ihtiyaç duymanın zayıflık olduğunu, sağlıklı bir yetişkinin kimseye muhtaç olmaması gerektiğini öğrenerek büyüdük. Psikiyatrist Amir Levine ve psikolog Rachel Heller, «Bağlanma» (Attached) adlı kitaplarında bunun tersini savunur ve John Bowlby'nin güvenli üs fikrine dayanır. Çocuk, ebeveynini gözünün önünde gördüğünde parkta daha cesur oynar; yetişkinler de böyle işler. Yakınımızdaki birinin cevap vereceğine güvendiğimizde işte daha fazla risk alır, aksiliklerden daha çabuk toparlanır ve ilişkiyi kollamaya daha az enerji harcarız. Yazarlar yapışkanlığı övmez. Vurguladıkları şey, bağ kurma ihtiyacının doğuştan geldiği ve saklandığında yok olmadığıdır: İhtiyaç yer altına iner, çoğu zaman kaygı ya da mesafe olarak geri döner. İhtiyacı kabul etmek, onu sağlıklı biçimde karşılamanın ilk adımıdır. Bu açıdan bakıldığında güvenilir bir partner bir koltuk değneği değil, yola çıkılan bir üstür.

Gerçek hayattan bir örnek

Ankara'da mühendis olan Selin, İzmir'deki önemli bir iş görüşmesini kimseye söylemiyor; her şeyi tek başına halletmekle gurur duyuyor. Görüşmeden önceki gece uyuyamıyor. Eşi Emre'nin önerisiyle görüşmenin hemen ardından kısa bir telefon konuşması yapmaya karar veriyorlar. Selin, birinin sonucu merakla beklediğini bilerek içeri daha sakin giriyor ve sonradan o telefonun bütün provalardan daha çok işe yaradığını söylüyor.

Nasıl kullanılır

  1. 1Bu hafta zayıflık gibi geldiği için bir ihtiyacınızı sakladığınız bir anı fark edin ve aslında ne istediğinizi yazın.
  2. 2Küçük bir ihtiyacınızı partnerinize açıkça söyleyin; örneğin geç kalacağı günlerde kısa bir mesaj.
  3. 3Bu ihtiyaç karşılandığında işteki odağınızın ve ruh hâlinizin nasıl değiştiğini gözlemleyin.