Kavram
Performans Değil Keyif
Performans değil keyif, Emily Nagoski'nin «Birlikte» (Come Together) kitabından gelen bir fikirdir: Yakınlığı sıklığıyla ya da ne kadar iyi geçtiğiyle ölçmek baskı yaratır, baskı da başlı başına bir frendir; çiftler ikisinin de neden keyif aldığını sorduğunda daha iyi gider.
Pek çok çift görünmez bir skor tablosu taşır: ne sıklıkta yakın hissettikleri, bunun arkadaşlarıyla ya da gençlik yıllarıyla nasıl kıyaslandığı, bir standardı karşılayıp karşılamadığı. Nagoski «Birlikte» kitabında bu tablonun çiftlerin aleyhine çalıştığını savunur. Performans baskısı bir stres biçimidir ve stres frene basar; bu yüzden bir çift rakamlar için ne kadar kaygılanırsa yakınlık o kadar uzaklaşabilir. Önerdiği seçenek, soruyu "Ne sıklıkta?" ve "Ne kadar iyi?" sorularından "Neden keyif alıyoruz, neyin daha fazlasını isteriz?" sorusuna çevirmektir. Keyif burada geniş bir alandır: acelesiz bir sohbet, ortak bir şaka, yürüyüşte el ele tutuşmak, hiçbir talebin olmadığı bir zaman. Amaç bir hedefe ulaşmak değil, birbirinin varlığından keyif almak olduğunda iki taraf da rahatlar; rahat insanlar da yakınlığı daha kolay bulur.
Gerçek hayattan bir örnek
Antalya'da evli olan Emre ile Gizem, her ay kaç akşam kendilerini yakın hissettiklerini ve bunun yeterli olup olmadığını sessizce saymaya başlamıştı. Her sayım gerginlikle bitiyordu. Bir ay boyunca saymayı bırakmaya ve her haftanın sonunda birlikte en çok hangi andan keyif aldıklarını sormaya karar veriyorlar. Cevaplar küçük: geç saatte bir yürüyüş, uzun bir kahvaltı. Baskı da hafifliyor.
Nasıl kullanılır
- 1Yakınlığı bir sayıyla ya da bir standartla ölçüp ölçmediğinizi fark edin ve bu ölçüyü bir ay kenara koyun.
- 2Her haftanın sonunda birbirinize birlikte en çok hangi andan keyif aldığınızı sorun.
- 3İkinizin de söylediği şeylerden daha fazlasını planlayın, ama bunu yeni bir hedefe dönüştürmeyin.
