Kavram
Yatıştırıcı Davranışlar
Yatıştırıcı davranışlar, insanların bir şey onları strese soktuktan sonra kendilerini sakinleştirmek için yaptıkları boyna dokunmak, elleri ya da alnı ovmak, saçı sıvazlamak veya yavaşça nefes vermek gibi küçük hareketlerdir; Joe Navarro bunları suçluluğun değil, stresin işareti olarak okur.
Beyin bir tehdit ya da hoş olmayan bir sürpriz algıladığında beden kendini yeniden sakinleştirmeye çalışır. Navarro bunun sonucuna yatıştırıcı davranışlar der. Bazıları hemen herkeste görülür: boyna dokunmak ya da boynu kapatmak, avuçları dizlere sürtmek, alnı ovmak, bir yüzük ya da kalemle oynamak, yanakları şişirip nefes vermek. Bebekler parmaklarını emer; yetişkinlerin daha sessiz biçimleri vardır. Okuyan biri için değerleri zamanlamadadır. Yatıştırıcı hareket genellikle rahatsızlığa yol açan şeyin hemen ardından gelir; bu yüzden önemli olan ana işaret eder: bir soruya, bir rakama, bir isme. Söyleyemeyeceği şey ise nedendir. Kendisinden şüphelenilmesinden korkan masum biri de suçlu biri kadar kendini yatıştırır; bazı insanlar da bütün gün boynuna dokunur. Bu yüzden bu hareketler kişinin temel çizgisiyle ve başka sinyallerle birlikte, onun için bir şeyin zor olduğuna dair bir kanıt olarak okunur. Sonra bunun ne olduğunu nazikçe sorarsınız.
Gerçek hayattan bir örnek
Bursa'daki bir bütçe toplantısında finans müdürü Nur, lojistik ekibinin revize edilmiş rakamını okuyor. Ekibin başındaki Can boynunun alt kısmına dokunup derin bir nefes veriyor. Nur bunu tahminlerin şişirildiğinin itirafı olarak almıyor. Toplantıdan sonra yeni rakamın onu bir yerde sıkıştırıp sıkıştırmadığını soruyor. Sıkıştırıyor: Can'ın henüz söylemediği bir sözleşme yenilemesi var.
Nasıl kullanılır
- 1Yaygın yatıştırıcı hareketleri tanıyın: boyna dokunmak, elleri ovmak, alnı ovmak, yavaşça nefes vermek.
- 2Birini gördüğünüzde hemen öncesinde ne söylendiğini not edin ve bunu kişinin olağan alışkanlıklarıyla karşılaştırın.
- 3Bunu bir şeyin zor geldiğinin işareti sayın; hareketi değil, o zor şeyi sorun.