Can Sıkıntısını Kucaklamak (Embracing Boredom)

Newport bunu Deep Work'ün ikinci kuralı yapar ve argümanı bir antrenman iddiasıyla başlar: Yoğun odaklanma yeteneği pratikle gelişir, pratik olmadan geriler. Her kuyrukta, her asansörde, her kısa duraklamada telefona uzanan biri, zihnine can sıkıntısına hiçbir zaman katlanması gerekmediğini öğretir; bu alışkanlık da derin bir blok başladığında kendiliğinden kapanmaz. Newport'un temel önerisi alışılmış yaklaşımı tersine çevirir. İnternetsiz bir hafta sonu gibi dikkat dağınıklığından ara sıra mola vermek yerine, interneti ne zaman kullanacağınıza önceden karar verin ve bu zamanların dışında, işte olduğu kadar evde de, ondan tamamen uzak durun. Bir sonraki çevrimiçi zamanınızı gösteren kısa bir not, onun dışındaki her dürtüyü küçük bir direnme tekrarına çevirir. Newport başka egzersizler de ekler: kasıtlı olarak sıkı tutulmuş bir teslim süresine karşı kısa ve yoğun çalışma atakları, ki bunu Theodore Roosevelt'in öğrencilik yıllarındaki çalışma alışkanlıklarıyla ilişkilendirir; ve üretken meditasyon, yani yürürken ya da yoldayken zihinde tek bir mesleki problemi tutmak. Amaç can sıkıntısını kendi hatırına çekmek değildir. Ona katlanmak, daha kolay bir oyalanma bir dokunuş uzaktayken sizi zor bir problemin başında tutan kasla aynı kastır.