Kavram
Duygusal İletişim
Duygusal iletişim, John Gottman ile Joan DeClaire'in çalışmalarında, duyguları açıkça iletme ve okuma becerisidir: Yüzü, ses tonunu ve duruşu fark etmek, duyguları sade kelimelerle adlandırmak, hemen çözmeye koşmadan dinlemek ve ima yerine doğrudan teklif yapmak.
İlişkilerin Çaresi (The Relationship Cure), duygusal iletişimi bazı insanlara doğuştan verilmiş bir yetenek olarak değil, geliştirilebilecek bir beceriler bütünü olarak ele alır. Alan tarafta bu, kelimelerden önce gelen işaretleri okumak demektir: Kasılmış bir çene, düz bir ses, konunun aniden değişmesi. Ardından yalnızca içeriğe değil duyguya da karşılık vermek ve bir çözüm önermeden önce yeterince uzun dinlemek gelir; çünkü pek çok teklif tavsiye değil anlayış ister. Gönderen tarafta ise karşı taraf hakkında bir şikâyet yerine ne hissettiğinizi sıradan kelimelerle adlandırmak (yorgun, endişeli, dışlanmış) ve istediğinizi açıkça söylemek demektir. İma kırılgan bir tekliftir: "Komşular denize gitmiş" bir tatil isteği olabilir, ama kolayca kaçırılır ve kaçırıldığında kolayca kırgınlığa dönüşür. Açık bir teklife yönelmek daha kolaydır ve cevap veren kişinin tahmin yürütmesi gerekmez.
Gerçek hayattan bir örnek
Konya'da Gökhan eve sessiz geliyor ve yemeğin iyi göründüğünü söylüyor. Eşi Hatice onun montunu çıkarmadığını fark ediyor. "Ne oldu?" diye sormak yerine "Yorucu bir gün olmuş galiba" diyor. Gökhan, müdürünün onu ekibin önünde eleştirdiğini anlatıyor. Hatice tavsiye vermeden dinliyor, sonra yürüyüşe çıkmak isteyip istemediğini soruyor. Gökhan kabul ediyor ve ihtiyacı olanın tam da bu olduğunu söylüyor.
Nasıl kullanılır
- 1Evdeki bir sonraki konuşmanızda, kelimelere cevap vermeden önce karşınızdakinin yüzüne ve ses tonuna dikkat edin.
- 2Bugün kendi duygularınızdan birini tek bir kelimeyle adlandırın ve ima etmek yerine bunu yüksek sesle söyleyin.
- 3Biri size bir sorununu anlattığında, tavsiye vermeden önce "Fikir mi istersiniz, yoksa dinlememi mi?" diye sorun.
