Başlama sistemi

Ertelemeyi yenme teknikleri, ancak kötü geçen bir salı gününde bile sürdürülebilecek bir düzene oturursa ayakta kalır. Bu düzen, iki yarısı olan bir sayfadır. Günlük yarı bir önceki akşam başlar: Yarının listesi yazılır ve 'kurbağa' işaretlenir (Brian Tracy'nin en önemli ve en çok ertelemek istediğiniz iş için kullandığı ad); masa da hazırlanır. Sabah kısa bir başlangıç ritüeli, otuz dakikaya kurulmuş bir zamanlayıcı ve e-postadan önce kurbağa gelir. Gün boyunca gelen her şey tek bir gelen kutusuna gider; David Allen'ın önerdiği gibi iki dakikadan kısa süren her iş hemen yapılır. Akşam bir kapanış rutini ve suçluluk duymadan alınan dinlenme gelir. İş, Neil Fiore'nin Plansız Takvim'ine (Unschedule) sonradan kaydedilir; bu takvimde önce dinlenme planlanır, iş ise ancak yapıldıktan sonra yazılır. Haftalık yarı bir saattir: gelen kutusunu boşaltmak, her projeye bir sonraki eylemini vermek, teslim tarihlerini kontrol etmek ve haftanın başlangıçlarını saymak. Hepsini bir arada tutan, Fiore'nin ertelemenin tembellik değil korku olduğu teşhisidir; sayfadaki her satır korkuyu ilk adımın dışında bırakır. Son kural da Fiore'nindir: affetmek. Bir aksamanın ardından gelen öz eleştiri, bir sonraki aksamayı doğuran kaygının ta kendisidir. Bu yüzden hiçbir sıfat eklemeden 'kaçırdım' yazın ve ertesi günün ilk adımını iki dakikalık bir adım yapın.