Kavram
Suçluluk duymadan oyun
Suçluluk duymadan oyun, Neil Fiore'nin dinlenme ve eğlencenin işin ödülü değil, yakıtı olduğu savıdır: Aklınız işte değilken yaşanan oyun, işe başlayacak enerjiyi yeniler. Suçluluk içinde geçen oyun ise hiçbir şeyi yenilemez ve bir sonraki kaçışı besler.
Erteleyenler nadiren dinlenir; aslında kaçarlar. Bu dinlenmeye benzer ama dinlenme değildir. Aklın bir köşesinde tez dururken ekran başında geçen bir akşam ne iştir ne de toparlanma; kişi masaya bitkin döner ve yeniden kaçar. Fiore'nin önerdiği tersine çevirme, oyunu haftanın planlanmış, korunan ve koşulsuz bir parçası yapmak ve onu tam yaşamaktır: telefonsuz bir halı saha maçı, akılda rapor olmadan bir akşam yemeği. Fiore'nin klinik deneyiminde sonuç daha az değil, daha çok iş oldu; çünkü kişi masaya verecek bir şeyle dönüyordu. Bunu mümkün kılan mekanizma Cal Newport'un kapanış ritüelidir: İş gününün net bir biçimde bitmesi, akşamın gerçekten serbest olması demektir. Fiore'nin Plansız Takvim'inde (Unschedule), yani önce dinlenmenin planlandığı ve işin ancak yapıldıktan sonra kaydedildiği takvimde, oyunun ilk sıraya yazılmasının nedeni budur; ardından kaydedilen iş de bunun kanıtıdır.
Gerçek hayattan bir örnek
Bir çevirmen bir ay aradan sonra ilk kez, telefonunu evde bırakarak salı akşamki halı saha maçına gidiyor ve ertesi sabah dört sayfa çeviriyor. Çalışmak için maçlara gitmediği ay toplam on bir sayfa çevirebilmişti.
Nasıl kullanılır
- 1Önce oyunu planlayın ve ona bir müşteri toplantısı gibi sadık kalın.
- 2Oyunu tam yaşayın: Telefon uzakta olsun, iş de çıkmadan önce bir kapanış ritüeliyle kapatılmış olsun.
- 3Gerçek bir dinlenmenin ardından gelen sabahın başlangıcını fark edin ve kaçışla geçen bir akşamın ertesi sabahıyla karşılaştırın.