Kavram

Profesyonel Mesafe (Professional Detachment)

Profesyonel mesafe, reddi, kötü günleri ve eleştiriyi kişi olarak değerinize dair bir hüküm değil, iş hakkında bir bilgi olarak ele alma alışkanlığıdır.

Steven Pressfield, The War of Art'ta pek çok kişinin tam da işi ilk tepkileri almaya başladığında sessizce bıraktığını anlatır. Darbe nadiren öldürücüdür. Asıl yıkan şey, onu kim olduğunuza dair bir hüküm gibi okumaktır. Amatör işiyle kaynaşmıştır: Hikâye tutmadıysa ben tutmadım. Profesyonel ise ikisinin arasında küçük ve bilinçli bir mesafe bırakır. Bu mesafe umursamazlık değildir. İşi yine önemsersiniz, hatta daha çok, çünkü artık geliştirilebilir olduğunu görürsünüz. Bir ret e-postası, ertesi sabah sönük görünen bir taslak ya da müşterinin «şimdilik değil» cevabı düzeltilebilir bir çıktıya yöneliktir. Tek bir e-postayla altüst edilebilecek bir benliğe yönelik değildir. Bu açıdan bakınca eleştiri, savunulacak bir tehdit olmaktan çıkar ve ayıklanacak bir veriye dönüşür: Ne somut, ne tekrar ediyor, ne yalnızca gürültü?

Gerçek hayattan bir örnek

Kadıköy'de serbest çalışan illüstratör Ece, portfolyosunu sekiz yayınevine gönderir. Altısından ses çıkmaz, biri kısa bir retle döner. Sonuncusu şöyle yazar: «Çizgileriniz güzel ama çocuk kitabı için fazla karanlık.» Amatör okuma «Yeteneğim yok» der. Profesyonel okuma ise sessizliğin bilgi taşımadığını, tek somut notun ise veri olduğunu görür. Ece hafta sonu iki aydınlık örnek çizip portfolyosuna ekler. Ardından listeye beş yayınevi daha yazar.

Nasıl kullanılır

1Bir ret geldiğinde tek bir cümle yazın: «Bu, iş hakkında bana ne söylüyor?» «Benim hakkımda ne söylüyor?» sorusunu ise hiç masaya koymayın.
2Geri bildirimi ayıklayın. Somut ve tekrar eden yorumlar üzerinde çalışın. Gerekçesiz retleri ve tek seferlik zevk farklarını not edip geçin.
324 saat içinde bir sonraki adımı atın: düzeltin, yeniden gönderin ya da listedeki bir sonraki adrese yollayın. Böylece ret bir durak olmaz, sürecin bir adımına dönüşür.