Bilgi olarak başarısızlık

Aynı başarısız sunum, neye işaret ettiği düşünülürse tam zıt davranışlar doğurur. "Ben sunum yapacak biri değilim" diye bir hüküm olarak okunursa, bir sonraki sunum kaçınılacak bir şeye dönüşür; kaçınmak da hükmü yeniden sınanmaktan korur. "İlk cümlem yoktu ve prova yapmamıştım" diye bir bilgi olarak okunursa, iki değişikliği ve ikinci bir denemeyi gösterir. Dweck'in araştırması bu okumanın, çoğu zaman erken yaşta duyulan övgüyle ekilmiş bir alışkanlık olduğunu ve alışkanlıkların yeniden eğitilebileceğini düşündürür. Basit bir yol, her aksilikten sonra iki satırlık bir değerlendirme yazmaktır: Ne denedim, neyi değiştirirdim? Kendiniz hakkında tek bir sıfat kullanmadan. Branden'e göre özsaygı, harekete geçerek, öğrenerek ve hatayı düzelterek kendi gözünüzde kazandığınız itibardır; başarısızlığa böyle yaklaşan kişi, başarısızlık ona nasıl hissettirmiş olursa olsun bu itibarı inşa eder. Aynı ilke iş başlamadan önce de geçerlidir: Kendinize kötü bir ilk taslak için izin vermek işe yarar, çünkü o kötü taslak da bir bilgidir.