Kavram

Gerekenden Az Söylemek

Gerekenden az söylemek, Robert Greene'in Gücün 48 Yasası'ndaki dördüncü yasadır: Ne kadar çok kelime kullanırsanız fazlasını açığa vurma ya da saçma bir şey söyleme ihtimaliniz o kadar artar; ölçülü bir suskunluk ise genellikle özgüven ve kontrol olarak algılanır.

Greene'in örnekleri, az sözü ağırlık taşıyan hükümdarlar ve diplomatlar ile fazla açıklama yaparak kendini batıran konuşkanlardır. Gözlem sarayın dışında da geçerlidir. Bir pazarlıkta her sessizliği dolduran kişi, çoğu zaman kimsenin istemediği bir tavizi verir. Bir toplantıda bir kararın uzun uzun gerekçelendirilmesi şüphe gibi duyulabilir; kararın ve tek bir sebebin kısaca söylenmesi ise kesin duyulur. Suskunluk karşınızdakine de konuşma alanı bırakır ve onun gerçekte ne istediğini o zaman öğrenirsiniz. Dürüst kullanımı basittir: Konuşmadan önce ne söyleyeceğinize karar verin, bir kez söyleyin ve durun. Sorulan soruyu cevaplayın. Savunma okuması ise sessizliğin size karşı kullanıldığını fark etmektir. Fiyatınızdan sonra susan bir alıcı ya da bir duraklamayı uzatan bir mülakatçı, çoğu zaman o boşluğu bir tavizle doldurmanızı bekler. Sessizliği olduğu gibi bırakabilirsiniz. Suskunluk gizlilik değildir; az söylemek kelimeleri seçmekle ilgilidir, birinin bilmeye hakkı olan gerçekleri saklamakla değil.

Gerçek hayattan bir örnek

İzmir'de satış mühendisi olan Kerem, verdiği her fiyatın ardından onun neden adil olduğuna dair üç gerekçe sıralardı. Bir sonraki görüşmesinde fiyatı söylüyor, kurulumun dahil olduğunu ekliyor ve bekliyor. Müşteri birkaç saniye susuyor, sonra teslim tarihini soruyor. Fiyat bir daha hiç konuşulmuyor.

Nasıl kullanılır

1Önemli bir konuşmadan önce ana fikrinizi tek bir cümleyle yazın ve onu bir kez söyleyin.
2Bir teklif yaptıktan ya da bir tutum bildirdikten sonra susun ve bir şey eklemeden önce beşe kadar sayın.
3Teklifinizden sonra biri sustuğunda, koşullarınızı iyileştirmek yerine sessizliği olduğu gibi bırakın.