Oynaklık Bir Ücrettir (Volatility Is the Fee)

Housel, Paranın Psikolojisi'nde (2020) her iyi şeyin bir bedeli olduğunu, işin sırrının bu bedeli tanımak ve ödemeye razı olmak olduğunu savunur. Piyasalara yatırım yapmanın bedeli hiçbir hesap özetinde görünmez. Belirsizlikle ödenir: bakiyenin düştüğü yıllarla, daha kötüsünü öngören manşetlerle ve satıp daha iyi bir anı bekleme yönündeki sürekli ayartıyla. Maliyet görünmez olduğu için insanlar ondan kaçmaya çalışır ve bu çabalar çoğu zaman ücretin kendisinden pahalıya patlar: düşüşten sonra satmak, toparlanmadan sonra geri almak ve oynaklığın karşılığını ödediği getiriyi kaçırmak. Housel'ın ayrımı ücret ile ceza arasındadır. Ceza yanlış bir şey yaptığınız için kesilir; doğal tepki de o şeyi yapmayı bırakmaktır. Ücret ise gitmeye değer bir yere girmek için ödenir, bir eğlence parkının bileti gibi. Piyasa düşüşleri ceza gibi gelirse her gerileme bir hatanın kanıtı gibi görünür. Ücret gibi gelirse düşüş, yalnızca beklenen ve atlatılabilir bir faturanın gelmesidir. Bu bakış düşüşleri acısız kılmaz; onları anlaşılır kılar. Bir yatırımcıyı, bileşik getirinin işini yapmasına yetecek kadar uzun süre piyasada tutan da budur.