“Para pek çok şey satın alabilir, ama özgürlüğünüzden daha değerli hiçbir şey alamaz.”

Neden söylendi

JL Collins bu cümleyi, kızına para ve yatırım üzerine yazdığı mektuplardan doğan The Simple Path to Wealth'te (2016) yazar. Cümle, sahip olduğunuz şeylerin zamanla size sahip olduğu uyarısının yanında durur ve hayır deme parası (F-you money), yani hayır diyebilecek kadar birikim fikrinin temelinde yer alır.

Aslında ne anlama geliyor

Collins parayı, satın almanızı sağladığı şeylerle değil, reddetmenizi sağladığı şeylerle ölçer. Daha büyük bir ev, daha yeni bir araba ya da daha pahalı bir yaşam tarzı, sahibini bir maaşa ve dolayısıyla o maaşı ödeyen kişiye daha sıkı bağlayan maliyetlerle gelir. Birikim ise ters yönde işler. Kenara konan her aylık gider, seçeneklerin yelpazesini genişletir: kötü bir işten ayrılmak, birine bakmak için zaman ayırmak, değerlerinizle çelişen bir işi geri çevirmek. Cümle, harcama kararlarına uygulanacak bir sınavdır; paranın tadını çıkarmaya karşı bir kural değildir. Yöntemin geri kalanını da açıklar: Borçtan kaçınmaktan düşük maliyetli endeks fonlarına yatırım yapmaya kadar her şey bu tek hedefe hizmet eder. Belirli bir tutarın ne kadar özgürlük sağladığı ise kişiden kişiye ve ülkeden ülkeye büyük farklar gösteren gelire, giderlere ve koşullara bağlıdır.

Nasıl kullanılır

1. 1Birikiminizin şu anki giderlerinizin kaç ayını karşılayacağını hesaplayın ve bu sayıyı bu yıl bir ay artırmak için bir hedef koyun.
2. 2Büyük bir alışverişten önce kaç haftalık çalışmaya mal olduğunu ve tekrarlayan bir gider ekleyip eklemeyeceğini yazın, sonra karar vermeden önce bir hafta bekleyin.