Yazar
Marc Brackett
Duyguları bilgi olarak gören ve duygusal becerinin her çocuk ve yetişkin tarafından öğrenilebileceğini savunan Yale'li duygu bilimcisi.
BookYol'da 1 kitap
Hikâye ve etki
Marc Brackett, 2013'te kurulan Yale Duygusal Zekâ Merkezi'nin (Yale Center for Emotional Intelligence) kurucu direktörü ve Yale Çocuk Çalışmaları Merkezi'nde profesör olarak görev yapan bir araştırma psikoloğudur. Akademik yolculuğu, duygusal zekânın bilimsel kuramını ortaya koyanlardan biri olan Peter Salovey ile birlikte ilerlemiştir. Araştırmaları, duyguları anlama ve yönetme becerisinin öğrenmeyi, ilişkileri, karar vermeyi ve iyi oluşu nasıl biçimlendirdiğine odaklanır.
Konuya ilgisinin kişisel bir kökeni vardır. Kitabında anlattığı üzere çocukken zorbalığa ve istismara maruz kalmış, yaşadıklarının büyük kısmını kimseyle paylaşamamıştır. Bunu değiştiren bir yetişkin olmuştur: öğretmen olan dayısı Marvin, ona nasıl hissettiğini sormuş ve yanıtı gerçekten beklemiştir. Brackett, içten bir merakla sorulan bu soruyu yaşam boyu sürecek çalışmasının tohumu olarak tanımlar.
Brackett, meslektaşlarıyla birlikte, sosyal ve duygusal öğrenmeye yönelik kanıta dayalı bir yaklaşım olan RULER'ı geliştirmiştir. Yaklaşım beş beceri üzerine kuruludur: duyguları tanımak, anlamak, adlandırmak, ifade etmek ve düzenlemek. RULER, Amerika Birleşik Devletleri'nde ve başka ülkelerde okullarda uygulanmış, Duygu Ölçer (Mood Meter) gibi pratik araçları sınıflara ve öğretmenler odasına taşımıştır.
2019'da yayımladığı Permission to Feel (Hissetme İzni), araştırmalarının bulgularını ve RULER çerçevesini okulların ötesine; ebeveynlere, yöneticilere ve kendi duygusal yaşamıyla daha isabetli bir ilişki kurmak isteyen herkese ulaştırır.
İmza
Brackett'in temel hamlesi, duygu yargıcını duygu bilimcisine dönüştürmektir. Yargıç, duyguları iyi ya da kötü, doğru ya da yanlış diye etiketler ve onları bastırmaya çalışır. Bilimci ise onlara merakla yaklaşır: Ne hissediyorum, buna ne yol açtı, bana ne söylüyor ve bununla ne yapmak istiyorum? Bu bakışa göre duygular susturulması gereken bir gürültü değil; ihtiyaçlarımız, değerlerimiz ve içinde bulunduğumuz durum hakkında veridir.
Yöntemi dikkat çekici ölçüde ayrıntılı ve öğretilebilirdir. "İyiyim" ya da "stresliyim" demekle yetinmek yerine, kişiden durumunu Duygu Ölçer'de iki boyuta, hoşluk ve enerji düzeyine göre konumlandırmasını, ardından onu en isabetli sözcükle adlandırmasını ister; çünkü doğru adlandırılan bir duygu anlaşılabilir ve düzenlenebilir. Bu yetkinlikleri doğuştan gelen özellikler olarak değil, beceriler olarak ele alır; böylece çocuklar da yetişkinler de onları çalışarak geliştirebilir. Brackett, bir çocuğun hayatındaki yetişkinlerin bu becerileri önce kendilerinde inşa etmesi gerektiğinde ısrar eder.