Yazar
Kelly McGonigal
İradeyi eğitilebilir bir zihin-beden tepkisi, öz-şefkati de onun yakıtı olarak yeniden tanımlayan Stanford'lu sağlık psikoloğu.
BookYol'da 1 kitap
Hikâye ve etki
Kelly McGonigal, Stanford Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olan bir sağlık psikoloğudur. Psikoloji doktorasını da aynı üniversitede tamamlamıştır. Çalışmaları psikoloji, sinirbilim ve tıbbın kesiştiği alanda yer alır. Kariyeri boyunca stres, öz-denetim ve iyi oluş üzerine laboratuvar bulgularını insanların gündelik hayatta uygulayabileceği pratiklere dönüştürmeye odaklanmıştır.
The Willpower Instinct (İrade Gücü İçgüdüsü, 2011), McGonigal'ın Stanford'un Sürekli Eğitim programında verdiği "İradenin Bilimi" dersinden doğmuştur. Kitap bir motivasyon konuşması değildir. Okuru öz-denetim konusunda araştırmaların söylediklerine adım adım götürür: beyindeki birbiriyle yarışan sistemler, stresin ve uykunun etkisi, dopaminin tetiklediği ödül beklentisinin çekimi ve davranışların sosyal çevrede nasıl yayıldığı. Her bölüm, okurun kendi hayatında deneyebileceği uygulamalarla tamamlanır.
Aynı "bilimden pratiğe" yaklaşımını sonraki iki kitabında sürdürmüştür. The Upside of Stress (Stresin İyi Tarafı, 2015), strese nasıl baktığımızın stresin bizi nasıl etkilediğini belirlediğini savunur. The Joy of Movement (Hareketin Sevinci, 2019) ise fiziksel hareketin bağ kurma, umut ve anlam duygusunu nasıl beslediğini inceler. 2013'teki "Stresle nasıl dost olunur" başlıklı TED konuşması, stres zihniyeti fikrini geniş bir kitleye ulaştırmıştır. Bu kitaplardan önce Yoga for Pain Relief (Ağrıyı Hafifletmek İçin Yoga, 2009) kitabını yazmıştır. Araştırmalarının yanı sıra şefkat ve zihin-beden pratikleri de öğretmektedir.
İmza
McGonigal iradeyi, insanda ya olan ya da olmayan bir karakter özelliği olarak görmez. Onu fark edilebilen, eğitilebilen ve desteklenebilen zihinsel ve fizyolojik kapasiteler bütünü olarak tanımlar ve bunları "yapacağım", "yapmayacağım" ve "istiyorum" güçleri olarak çerçeveler. Tehdit tepkisi bizi savaşmaya ya da kaçmaya iter. McGonigal buna karşı "dur ve planla" tepkisini koyar: Bu tepki, gerçekte ne istediğimizi hatırlayacak kadar yavaşlamamızı sağlar. Yöntemi deneyseldir: Önce kendinizi gözlemleyin, ardından tek bir küçük değişikliği sınayın ve aksaklıkları bir hüküm olarak değil, bir veri olarak değerlendirin.
Onu farklı kılan, suçluluk duygusunun ve sert öz-eleştirinin öz-denetimi zayıflattığında ısrar etmesidir. Ona göre öz-şefkat, bir tökezlemenin ardından toparlanmayı kolaylaştırır. İyi niyetleri boşa çıkaran tuzaklara karşı uyanıktır: ahlaki lisanslama, "boş ver, nasılsa bozdum" etkisi ve ödülün yanıltıcı vaadi bunların başında gelir. Okurlarından kendileriyle savaşmalarını değil, biyolojileriyle ve gelecekteki benlikleriyle iş birliği yapmalarını ister.