Kavram
Ödünleşimi Kabullenmek (Embrace Trade-offs)
Ödünleşimi kabullenmek, zamanın, dikkatin ve enerjinin sınırlı olduğunu, dolayısıyla her "evet"in bedelinin başka bir şeyden ödendiğini kabul etmek ve "Hepsini nasıl yaparım?" yerine "Hangi bedeli göze alıyorum?" diye sormaktır.
Greg McKeown, Essentialism'de işe boğulmuş insanların çoğunun tembel ya da dağınık olmadığını söyler. Aslında bir karardan kaçıyorlardır. "Hepsini nasıl sığdırırım?" sorusu hırslı görünür, ama ödünleşimin yeterince zekâyla ya da birkaç uykusuz geceyle atlatılabileceğini varsayar. Çoğu zaman atlatılamaz. Seçim yapmayı reddettiğinizde seçim yine yapılır, yalnızca sizin yerinize. Bedeli de genellikle uykunuz, aileniz ya da en önemli işiniz öder. Ödünleşimi kabullenmek soruyu değiştirir: "Neye gerçekten yüklenmek istiyorum, karşılığında neyden vazgeçmeye razıyım?" Bu bir karamsarlık değildir. Bedeli adıyla söylemek, sinsi bir kaybı bilinçli bir tercihe dönüştürür ve bilinçli kayıplarla yaşamak çok daha kolaydır. "Hayır" demek de kolaylaşır, çünkü artık birini kırmıyor, belirli bir şeyi koruyorsunuzdur.
Gerçek hayattan bir örnek
Kadıköy'de küçük bir mimarlık ofisi işleten Selin'e eski bir müşterisi ikinci bir villa projesi önerir. İlk tepkisi "Gece çalışırım, hallederim" olur. Sonra durup bu işin hangi saatlerden çıkacağını hesaplar. Kızını okuldan aldığı salı ve perşembe akşamları gidecektir, zaten geciken kütüphane yarışması dosyası da. Müşteriye projeye ancak üç ay sonra başlayabileceğini söyler. Müşteri bekler ya da gider. Her iki durumda da bedeli Selin seçmiştir, bedel kendiliğinden ödenmemiştir.
Nasıl kullanılır
- 1Yeni bir "evet"ten önce "Bu neyin yerine geçecek?" diye sorun. Bedeli ödeyecek saati, projeyi ya da kişiyi açıkça adlandırın.
- 2Ödünleşimi yüksek sesle söyleyin: "X'i yaparım, Y ertelenirse." Böylece bedeli sessizce siz üstlenmezsiniz, seçimi karşınızdakiyle birlikte yaparsınız.
- 3Haftada bir, nelerden vazgeçtiğinizi listeleyin ve önceliklerinizle karşılaştırın. Gizli bedeller hep aynı yere düşüyorsa, kaçtığınız karar odur.