Yazar
Scott Berkun
Konuşmayı, inovasyonu ve işi slaytlarda göründüğü gibi değil, gerçekte olduğu gibi anlatan eski Microsoft yöneticisi.
BookYol'da 1 kitap
Hikâye ve etki
Scott Berkun, 1990'ların ortasından itibaren yaklaşık on yıl Microsoft'ta çalıştı. Internet Explorer'ın ilk sürümlerinde, ardından başka projelerde program yöneticisi olarak görev yaptı. 2003'te şirketten ayrılarak kendini tamamen yazmaya, konuşmaya ve eğitmenliğe verdi. Büyük ekiplerle, sıkışık takvimler altında yazılım çıkarmanın getirdiği deneyim, ilk kitabı The Art of Project Management'ın (2005) malzemesi oldu. Bu kitap daha sonra gözden geçirilerek Making Things Happen (2008) adıyla yeniden yayımlandı.
Ardından gelen The Myths of Innovation (2007), yalnız dâhiler ve ani aydınlanma anları üzerine kurulu popüler anlatıları sorguladı. Kitap bunların yerine yeni fikirlerin gerçekte nasıl, çoğu zaman yavaş ve dağınık biçimde ortaya çıkıp benimsendiğini koydu. Confessions of a Public Speaker'da (2009) aynı açık sözlü bakışı, ücretli konuşmacı olarak kendi mesleğine çevirdi. Kitap; heyecanı, yarı boş salonları, bozuk mikrofonları ve bir kalabalığın dikkatini tutma zanaatını sahne arkasından anlatır.
Daha sonra Automattic bünyesindeki WordPress.com'a katılarak tamamen uzaktan çalışan bir şirkette ekip yönetti. Bu deneyimi The Year Without Pants'ta (2013) kaleme aldı. Sonraki kitapları arasında deneme derlemesi Mindfire (2011), anı kitabı The Ghost of My Father (2014), yaratıcı düşünce üzerine The Dance of the Possible (2017) ve How Design Makes the World (2020) bulunur. Tüm bu süreçte çevrim içi denemeler yazmayı sürdürdü. Fikirlerini kitaba dönüşmeden önce kamuoyu önünde sınadı.
İmza
Berkun'un yöntemi, gizemi söndürmekle başlar. İnovasyon, yöneticilik ya da sahne gibi efsanelerle sarılmış bir konuyu alır ve onu yapan insanların başına adım adım gerçekte ne geldiğini sorar. Bulduğu cevap genellikle efsaneden daha az parlak ama çok daha kullanışlıdır. Örneğin topluluk önünde konuşma korkusu utanılacak kişisel bir kusur değildir. Modern bir salonda devreye giren eski bir hayatta kalma refleksidir. Adını koyduğunuzda onunla çalışabilirsiniz. Hazırlık, prova ve dinleyiciye gösterilen dürüst ilgi, yetenekten ya da karizmadan daha belirleyicidir.
Yaklaşımını ona özgü kılan, itiraf eden sesidir. Size kendi hatalarını anlatır: çöken konuşmayı, ilgisiz kalan dinleyiciyi, yanlış çıkan varsayımı. Ardından bunlardan uygulanabilir dersi çıkarır. Mizah onun için bir süs değil, öğretme aracıdır. Tuhaf ve aksayan anları itiraf ederek okura kusursuzluk peşinde koşmayı bırakma izni verir. Böylece okur, işi gerçek insanların karşısında yapmaya başlayabilir.