Hatayı Çabuk Kabul Etmek (Admitting Mistakes Quickly)

Carnegie bu kuralı Dost Kazanma ve İnsanları Etkileme Sanatı (How to Win Friends and Influence People, 1936) adlı kitabında kendi başından geçen bir olayla anlatır. Küçük köpeğini evinin yakınındaki bir parkta tasmasız ve ağızlıksız koşturmaya alışmıştır; atlı bir polis onu bu konuda uyarır. Polis onu ikinci kez yakaladığında Carnegie ilk sözü kendisi alır, suçunu eksiksiz kabul eder ve hiçbir mazereti olmadığını söyler. Onu azarlamaya hazırlanan polis ise sonunda olayı hafife alır. İşleyiş basittir. Haksızlığa uğrayan kişi hazırlanmış bir konuşmayla gelir; o konuşmayı onun yerine ve ondan daha sert biçimde siz yaparsanız ona söyleyecek bir şey kalmaz. İnsanlar dürüst bir itirafa çoğu zaman hoşgörüyle karşılık verir, çünkü artık güçlü konumdadırlar ve üstüne gitmeye ihtiyaç duymazlar. Hatayı savunmak ise tersini yapar: Karşınızdakini hatayı kanıtlamaya zorlar ve tartışma hatadan çıkıp sizin karakterinize döner. Carnegie'nin vurguladığı iki şey hız ve açıklıktır. Olgular ortaya çıktıktan sonra yapılan geç bir itiraf yenilgi gibi görünür; erken bir itiraf ise dürüstlük gibi. İsteksiz bir itiraf daha fazla eleştiriyi davet eder; eksiksiz bir itiraf onu bitirir. İtiraf somut olmalı ve ardından hatayı nasıl düzelteceğiniz gelmelidir.