Kavram
Franchise prototipi
Franchise prototipi, Michael Gerber'in önerdiği bir düşünce deneyidir: İşletmenizi, sizden daha az becerili insanların yöneteceği beş bin özdeş işletmenin ilkiymiş gibi tasarlayın. Bir gün franchise verseniz de vermeseniz de, kopyalanmak üzere tasarlanmış bir işletme kurucusuna değil, sistemlerine dayanarak işler.
Gerber bu fikri franchise modelinden, her şeyden önce de McDonald's'tan alır. Bu işletmelerin müşterileri mümkün olan en iyi deneyimi değil, her seferinde aynı deneyimi ister; işletmecileri de yazılı sistemleri izleyen sıradan insanlardır. Aynı soruyu tek kişilik bir fırına ya da kliniğe sorduğunuzda, işletme sahibini özgürleştirecek cevapları bulmak zorunda kalırsınız: Neyin yazıya geçirilmesi gerekir? Müşteri her seferinde nasıl bir deneyim yaşamalıdır? Hangi kararlar bir kez verilip sonra yalnızca uygulanabilir? Bu egzersizin amacı büyümek değildir. Küçük kalmak isteyen bir işletmeye de aynı ölçüde yarar: Kopyalanabilecek bir işletme bir haftalığına başkasına bırakılabilir, bir gün de satılabilir.
Gerçek hayattan bir örnek
Mersin'de bir kuru temizlemeci, hayatında hiç takım elbise ütülememiş insanların yöneteceği beş şube hayal ediyor. Her birinin neye ihtiyacı olurdu? Bir leke tablosu, sipariş alırken tezgâhta söylenecekleri anlatan kısa bir metin ve temizliğe başlamadan önce müşterinin hangi durumda aranacağını belirleyen bir kural yazıyor. Yeğeni iki hafta dükkâna baktığında, müdavimlerin fark ettiği tek değişiklik tezgâhta işlerin daha hızlı yürümesi oluyor.
Nasıl kullanılır
- 1Kendinize sorun: Bu işletmeden beş tane olsaydı, neyin yazıya geçirilmesi gerekirdi?
- 2Bunları iş akışındaki sırasıyla, her seferinde bir sayfa olacak şekilde yazın.
- 3Her sayfayı başka birine bir kez uygulatarak sınayın.