Psişik entropi

Dikkat sınırlıdır ve bir insanın yaşadığı her şey ondan geçer; yani dikkatin başına gelen, insanın başına gelendir. Dikkat birbiriyle yarışan çekimlerle parçalandığında ortaya çoğu insanın sıradan bir gün dediği o yorucu ve verimsiz hâl çıkar: yarım okumak, yarım kaygılanmak, yarım orada olmak. Csikszentmihalyi'nin vurguladığı nokta, bunun bir ruh hâli değil yapısal bir durum olmasıdır: entropi, nereye bakacağını seçmemiş bir zihnin olağan hâlidir. Bunun bir de tersi vardır: dikkatin seçilmiş bir hedefe yöneldiği düzenli bilinç. Goleman'ın amigdala anlatımı bu çekimin mekanizmasını açıklar: amigdala tehdide benzeyen her şey için dikkati ele geçirir ve modern hayat bu tür şeyleri saat başı önümüze koyar. Çare zihni boşaltmak değildir, bu yapılamaz. Çare, dikkate gidecek bir yer vermektir (bir hedef, bir iş, bir insan); böylece çekim geldiğinde dönülecek bir düzen olur. Bir günün dökümünü saat saat çıkarıp her saati seçilmiş ya da seçilmemiş diye işaretlemek, bir hayatın ne kadarının entropi içinde geçtiğini gösterir.