Amigdala kaçırılması

Goleman'ın Joseph LeDoux'nun araştırmalarına dayanan anlatımına göre duyusal bilgi, korteks onu işlemeden saniyenin bir kesri önce amigdalaya ulaşır. Amigdala bu kısacık sürede bedeni fiziksel bir tehdide göre kurulmuş bir tepkiye sokabilir: yüzün kızarması, yükselen ses, çarpılan kapı. Düşünen beyin olay yerine vardığında sahne çoktan başlamıştır ve tıpkı Haidt'in binicisi gibi olanı sonradan açıklar. Modern hayat bize her saat tehdit gibi görünen şeyler sunar (kısa ve kuru bir mesaj, geri çevrilen bir rapor, bir ergenin sessizliği) ve bunların çoğu gerçekte tehdit değildir. Kaçırılma önlenemez ama tanınabilir. İmzası, olanla orantısız ve bir saniyede gelen bir sıçramadır. Bu imzayı tanımayı öğrenenler, duyguya ad koyup yanıtı erteleyecekleri kısa bir an kazanır; beslenmezse kaçırılma birkaç dakikada geçer. Frankl'ın son özgürlüğü, yani tutumunu seçme özgürlüğü, aynı anı öteki taraftan anlatır.