Utanca karşı dayanıklılık

Brown, utancın beslendiği koşullar ve bir de zayıf noktası olduğunu buldu. Utanç gizli tutulduğunda, hiçbir şey söylenmediğinde ve üstüne bir hüküm eklendiğinde büyür. Nasihat ya da yargı yerine "Ben de öyle hissettim" ya da "Kolay değil" diye karşılık veren birine yüksek sesle söylendiğinde ise çoğu zaman aynı konuşmanın içinde küçülür. Dayanıklılık, utancın hiç olmaması değildir; utançtan muaf kimse yoktur. Dayanıklılık toparlanmanın hızıdır ve pratikle inşa edilir: duyguyu tanıyabilecek kadar net adlandırmak, mutlak iddiasını sınayacak bir soru, önceden seçilmiş güvendiğiniz bir kişi ve tek bir cümle. İlk sefer hem en zor hem de genellikle en şaşırtıcı olanıdır, çünkü dinleyen kişi de aynı şeyi hissetmiştir. Branden'in kendini kabul pratiği bunun içteki yarısıdır: İnsanın kendine itiraf edemediği şeyi bir başkasına söylemesi mümkün değildir. Utanç sürekliyse ya da haftalardır süren çökkün bir ruh hâliyle birlikte geliyorsa, bu bir hekime ya da yetkin bir ruh sağlığı uzmanına başvurmak için yeterli bir nedendir; bu tür bir pratik o yardımı destekleyebilir ama onun yerini tutmaz.