Alıntı
“Zor konuşmalar neredeyse hiçbir zaman olguları doğru saptamakla ilgili değildir. Çatışan algılar, yorumlar ve değerlerle ilgilidir.”
Bizim çevirimiz — aslı şöyle: “Difficult conversations are almost never about getting the facts right. They are about conflicting perceptions, interpretations, and values.”
— Douglas Stone, Bruce Patton & Sheila Heen, Zorlu Konuşmalar (1999) · Zorlu Konuşmalar →
Neden söylendi
Douglas Stone, Bruce Patton ve Sheila Heen, Harvard Müzakere Projesi'ndeki çalışmalarına dayanan bu iddiayı Zorlu Konuşmalar'ın başlarında, 'Ne oldu?' konuşmasını ele aldıkları bölümde ortaya koyar. İddia, olayların kendi versiyonunuzu kanıtlamanın bir anlaşmazlığı neden bu kadar nadiren bitirdiğini açıklar: tartışma aslında hiçbir zaman olgularla ilgili değildi.
Aslında ne anlama geliyor
Çoğumuz zor bir konuşmaya savcı gibi gireriz. Tarihleri, mesajları ve kanıtları toplarız; karşı taraf olguları görünce kabul edecektir. Yazarlar ise iki tarafın olguların çoğunda genellikle hemfikir olduğunu gösterir. Farklı olan, her kişinin neyi fark ettiği, bunun ne anlama geldiğini düşündüğü ve neyi önemli saydığıdır. Bu üçü kanıtla çözülmez; çözülecekmiş gibi davranmak karşınızdakini kendi algısını anlatmak yerine savunmaya iter. Çıkış yolu, 'Kim haklı?' sorusundan 'Nasıl bu kadar farklı hikâyelere vardık?' sorusuna geçmektir. İkinci soru size bilgi kazandırır, birincisi ise sizi çıkmaza sokar.
Nasıl kullanılır
- 1Konuşmadan önce neyi fark ettiğinizi, hangi sonuca vardığınızı ve bunun hangi değerinize dokunduğunu yazın. Sonra aynı üç şeyi karşınızdaki kişi için tahmin edin.
- 2Bir tartışma sürekli tarihlere ve belgelere dönüyorsa olayları baştan sona yeniden anlatmayı bırakın ve olanların karşınızdaki kişi için ne anlama geldiğini sorun; tartışılan şey nadiren tarihlerdir.
- 3Kendinizi kanıt hazırlarken yakaladığınızda, kanıtlardan birini gerçek bir soruyla değiştirin.