Tadını Çıkarmak (Savoring)

Lyubomirsky, The How of Happiness'ta tadını çıkarmayı mutluluk etkinlikleri arasında sayar ve insanların olumlu deneyimlerden en çok nasıl yararlandığını inceleyen psikologlar Fred Bryant ile Joseph Veroff'un çalışmalarına dayanır. Tadını çıkarmak zamanın üç yönünde işler. Geçmişin tadı, tek başına ya da o anı paylaşanlarla birlikte anılarak çıkarılır; şimdinin tadı, yavaşlayıp bir yemeğe, bir yürüyüşe ya da bir sohbete bütün dikkatle yönelerek; geleceğin tadı ise iyi bir şeyi beklemek ve onu ayrıntılarıyla hayal etmekle. Araştırmalar birkaç tekniğe işaret eder: deneyimi biriyle paylaşmak, tek bir ayrıntıya odaklanarak duyuları keskinleştirmek, saklamak istediğiniz şeyi bilerek not edip bir anı kurmak ve bir sonraki işe koşturma alışkanlığına direnmek. Tadını çıkarmak önemlidir, çünkü günün güzel kısımları çoğu zaman zaten oradadır ve özellikle alışıldıklarında fark edilmeden geçip gider; bu yüzden hedonik alışmaya doğrudan bir karşılıktır. Bir sınırı da vardır: Fazla yakından çözümlenen bir deneyim çekiciliğinin bir kısmını yitirir. Tadını çıkarmak ölçülecek bir proje değil, keyif almak için verilen bir moladır.