Kavram
Ruminasyon (Rumination)
Ruminasyon, düşük bir ruh halini ve sebeplerini hiçbir eyleme varmadan zihinde tekrar tekrar evirip çevirme alışkanlığıdır; bu döngü kederi çözmek yerine canlı tutar.
Moraliniz bozulduğunda ilk refleks, durumu düşünerek çözmeye çalışmaktır: Neden böyle hissediyorum? Bende ne yanlış? Neden öyle oldu? Bu, problem çözmek gibi gelir. Daniel Goleman, psikolog Susan Nolen-Hoeksema'nın çalışmalarına dayanarak bunun çoğu zaman ters teptiğini anlatır. Her turda aynı sahneyi yeniden oynatır, aleyhinize yeni kanıtlar bulur ve kederi biraz daha derinleştirirsiniz. Gerçek problem çözme bir karara ya da sonraki adıma çıkar. Ruminasyon ise başladığı yerde, yalnızca daha ağır biter. Kötü bir öğleden sonra sessizce kötü bir haftaya böyle dönüşür. Çıkış yolu düşünceleri bastırmak değil, zihne daha iyi bir iş vermektir. Bu, dikkatinizi gerçekten saran bir uğraş, hâlâ bir şeyleri yoluna koyabildiğinizi gösteren küçük bir kazanım ya da olanlara dair daha şefkatli ve daha doğru bir hikâye olabilir. Dikkat dağıtmak ancak sizi gerçekten içine çekerse işe yarar. Bir yandan kafa yorarken telefonda gezinmek sayılmaz.
Gerçek hayattan bir örnek
Selin'in hazırladığı proje, müşteri toplantısında sert eleştiri alır. Akşam Kadıköy vapurunda, yemekte ve yatakta aynı cümleleri tekrar oynatır: Neden itiraz edemedim? Belki bu işe uygun değilim. Çarşamba geldiğinde ofise gitmek bile ağır gelir. O akşam farklı bir şey dener. Annesiyle bir saat mantı açar, ardından müşterinin üç itirazına üç somut revizyon yazar. Eleştiri hâlâ canını yakar, ama artık gününü o yönetmez.
Nasıl kullanılır
- 1Döngüyü test edin: "Son on dakikadır düşünmek bir sonraki adımı ortaya çıkardı mı?" diye sorun. Cevap hayırsa çözmüyor, geviş getiriyorsunuz.
- 2En az 20 dakika boyunca dikkatinizi tamamen saran bir şeye geçin: bir arkadaşla yürüyüş, bulmaca ya da dikkat isteyen bir tarifle yemek yapmak.
- 3Ardından küçük bir adımı ve olanlara dair şefkatli ama doğru bir cümleyi yazın. Örneğin: "Bir kez takıldım; onlarca kez iyi sunum yaptım."