Kavram
Gelişim zihniyeti
Gelişim zihniyeti, Carol Dweck'in yeteneğin doğuştan sabit olmadığı, çaba, doğru strateji ve yardımla geliştiği inancına verdiği addır. Bu inançla iş bir pratiğe, başarısızlık bir bilgiye, çaba da yöntemin kendisine dönüşür.
Dweck'in araştırması, insanların yetenek hakkında taşıdığı inancın zorluk karşısındaki tepkilerini biçimlendirdiğini gösterdi. Yeteneğin geliştirilebileceğine inananlar zorluğu arar, hatalarından öğrenir, başkalarının başarısını tehdit olarak görmez ve direnir; çünkü bunların hiçbiri onlar hakkında bir hüküm değildir. Bu inanç bir kişilik tipi değildir. Çoğu insan onu bazı alanlarda, tersini başka alanlarda taşır ve inanç çoğunlukla erken yaşta, çabaya ya da yeteneğe yönelik övgülerle ekilir. İnanç değiştirilebilir; ancak sonradan yapılan geniş ölçekli denemeler, kısa zihniyet derslerinin etkisinin gerçek ama mütevazı olduğunu ve en büyük etkinin zorlanan öğrencilerde görüldüğünü ortaya koydu. Değişim, bir başarısızlıktan sonra kendinize söylediğiniz cümleyle başlar. "Ben sayısalcı biri değilim" bir hükümdür. "Bu konuyu henüz kavrayamadım" ise bugüne kadar edinilmiş her becerinin dürüst tarifidir ve yanında apaçık bir sonraki adımı getirir: pratik.
Gerçek hayattan bir örnek
Samsun'da bir fizyoterapi öğrencisi ilk anatomi uygulama sınavından kalıyor ve "Ezber bana göre değil" diyor. Hocası cümleye tek bir kelime eklemesini istiyor. "Ezberde henüz iyi değilim" cümlesi apaçık bir sonraki adımla geliyor: Öğrenci karıştırdığı on iki kas için kartlar hazırlıyor ve bütünleme sınavına kadar her sabah otobüste kendini sınıyor.
Nasıl kullanılır
- 1Hüküm cümlelerini yakalayın: "Ben sayısalcı biri değilim", "Bu işte kötüyüm".
- 2Cümleye "henüz" kelimesini ve bu hafta pratik sayılacak somut bir adımı ekleyin.
- 3Çabayı yeteneğinizin eksik olduğunun kanıtı olarak değil, yöntemin kendisi olarak görün.