BookYol

Noise

Daniel Kahneman, Olivier Sibony and Cass R. Sunstein

Daniel Kahneman, Olivier Sibony ve Cass R. Sunstein'ın Noise kitabı, insan yargısının iki biçimde hata yaptığını savunur: yargıları tek bir yöne iten yanlılık ve aynı olması gereken yargılar arasındaki istenmeyen dağılım olan gürültü. Gürültü yaygındır ve nadiren ölçülür. Yazarların önerisi, onu denetlemek ve "karar hijyeni" uygulamaktır: bağımsız yargılar, parçalara ayrılmış yargılar ve önce dış bakış.

Aynı şirketteki iki sigorta uzmanı aynı poliçeyi fiyatlandırır. İki doktor aynı görüntüyü okur. Her yanıt tek başına makul görünür ve kimse onları yan yana koymaz. Biri koysaydı, çoğu zaman herkesin beklediğinden çok daha büyük bir fark bulurdu; bu da sonucun kısmen dosyanın kimin masasına düştüğüne bağlı olduğu anlamına gelir. Noise, bu gizli piyango ve onu nasıl küçültebileceğiniz üzerinedir.

Kitabın özü

Kahneman'ın Hızlı ve Yavaş Düşünme kitabı büyük ölçüde yanlılık, yani yargıyı öngörülebilir bir yöne büken hatalar üzerineydi. 2021'de yayımlanan Noise'da Kahneman ve ortak yazarları hatanın diğer yarısına döner. Kullandıkları imge bir hedef tahtasıdır: Bir takımın atışları sıkı bir küme oluşturur ama merkezin yanına düşer (yanlılık); bir diğerininkiler merkezin etrafına dağılır (gürültü). Kurumlar yıllardır yanlılığın peşine düşmüş, gürültüye ise neredeyse hiç bakmamıştır; oysa gürültüyü ölçmek bilinen bir doğru yanıt gerektirmez, aynı vakaya ilişkin birkaç yargı yeterlidir.

Yazarlar sistem gürültüsünü üç parçaya ayırır. Düzey gürültüsü, insanların ortalama sertliğindeki farktır; örüntü gürültüsü, her kişinin belirli vakalara kendine özgü tepkisidir; an gürültüsü ise aynı kişinin aynı vakayı başka bir zamanda farklı yargılamasıdır. Her yargı genellikle bir kez ve tek bir kişi tarafından verildiği için üçü de gözden uzak kalır.

Önerdikleri çare bilerek gösterişsizdir. Gürültü denetimi sorunu ölçer. Karar hijyeni ise onu azaltır: bağımsız yargıları birleştirmek, karmaşık yargıları ayrı değerlendirmelere bölmek, olgular gelene kadar sezgiyi bekletmek ve önce benzer vakalar üzerinden istatistiksel düşünmek. El yıkamak gibi, hiç görmediğiniz hataları önler.

Kime göre

  • İşe alım, fiyatlandırma, kredi, performans değerlendirmesi ya da not verme gibi tekrarlanan yargılardan sorumlu yöneticiler
  • Hata hikâyesinin diğer yarısını merak eden Hızlı ve Yavaş Düşünme okurları
  • Adaleti tutarlı kararlara bağlı olan bir süreç tasarlayan herkes

Kime göre değil

  • — Hafif bir giriş arayan okurlar: Kitap uzundur ve istatistik bölümleri sabır ister
  • — Tek ve hızlı bir çözüm bekleyenler: Önerilen çareler, pek çok karar boyunca karşılığını veren rutinlerdir

Ana dersler

01

Yanlılık ve gürültü iki ayrı hatadır

Bir yargı iki biçimde ıskalayabilir. Yanlılık, hep sola atan bir tüfek gibi, birçok yargıyı aynı yöne iter. Gürültü ise aynı olması gereken yargıları, merkezin etrafına saçılmış atışlar gibi dağıtır. İkisi farklı çareler ister ve kurumların nadiren gördüğü gürültüdür; çünkü her vakaya genellikle bir kez bakılır. Oysa gürültüyü ölçmek doğru yanıtı bilmeyi gerektirmez: Aynı vakaya ilişkin birkaç yargı yeterlidir. Yargılar birbirinden çok uzaksa, doğru ne çıkarsa çıksın, en azından bazıları yanlıştır.

Konya'daki aynı bankanın iki kredi uzmanı, aynı öğleden sonra aynı küçük işletmenin başvurusunu inceledi. Biri makul bir limitle onay önerdi, diğeri reddetti. İkisi de dosyayı ötekinin gördüğünü bilmiyordu. Ancak bir yönetici notlarını tesadüfen karşılaştırınca banka, başvuru sahibinin alacağı yanıtın hangi uzmanın müsait olduğuna bağlı olduğunu fark etti.

02

Bir gürültü denetimi yapın

Yazarların temel teşhis aracı basittir. Kurumunuzun tekrar tekrar verdiği bir yargıyı seçin ve birkaç gerçekçi vaka hazırlayın. Aynı vakaları, normalde bu kararları veren birkaç kişiye verin, her birinden tek başına yargılamasını isteyin ve karşılaştırın. Soru kimin haklı olduğu değil, yanıtların birbirinden ne kadar uzak düştüğüdür. Kitap, bir sigorta şirketinde yöneticilerin iki uzmanın teklifleri arasında makul bir fark beklediği, gerçek farkın ise bunun birkaç katı çıktığı denetimleri anlatır. Kullanışlı bir ölçü, aynı vakaya ilişkin iki yargı arasındaki tipik farkın ortalamalarına oranıdır.

İstanbul'daki bir işe alım ajansı, beş danışmanına aynı pozisyon için aynı üç anonim özgeçmişi verdi ve her birinden bir başlangıç maaşı önermesini istedi. Kimse birbirine danışmadı. Aynı aday için en yüksek ve en düşük öneri arasındaki fark dörtte birden fazlaydı. Ortaklar ekiplerinin tutarlı olduğunu varsaymıştı; bir saat süren denetim, her yerleştirmeyi nasıl fiyatlandırdıklarını değiştirdi.

03

Önce tek başına yargılayın, sonra birleştirin

Bağımsız yargıların ortalamasını almak, hatalarının bir kısmının birbirini götürmesini sağlar; bu yüzden bir grubun ortalaması, tipik bir tekil yargıdan daha az gürültülüdür. Koşul bağımsızlıktır ve tartışma onu genellikle bozar: İlk konuşan, kendinden emin ya da kıdemli ses sonrakileri kendine çeker; grup da üyelerinin tek başına olduğundan daha uç ve daha emin bir noktaya varabilir. Çare bir sıralamadır: Herkes tartışmadan önce yargısını ve bir gerekçesini yazar; yargılar, mümkünse isimsiz olarak, aynı anda açıklanır; ardından tartışma farklara odaklanır.

Ankara'daki bir yazılım şirketinin ürün kurulu, bütçe değerlendirmelerine direktörün görüşüyle başlardı ve oda genellikle ona katılırdı. Tek bir şeyi değiştirdiler: Herkes konuşmadan önce bir karta bir rakam yazdı ve kartlar aynı anda çevrildi. Dağılım onları şaşırttı; ardından gelen tartışma da kimin önce konuştuğu üzerine değil, en yüksek ve en düşük kartın arkasındaki kanıtlar üzerine oldu.

04

Yargıyı parçalara ayırın

Tek bir genel izlenim, birkaç ayrı değerlendirmeden daha gürültülüdür. Kitabın en açık örneği iş görüşmesidir: Yapılandırılmamış sohbetler performansı zayıf öngörür ve görüşmeciler birbirinden çok farklı sonuçlara varır; yapılandırılmış görüşmeler ise daha iyi sonuç verir. Yazarların Aracı Değerlendirmeler Protokolü dediği genel yöntemin üç adımı vardır. Kararın dayandığı birkaç değerlendirmeyi önceden belirleyin. Her birini olgulara ve karşılaştırmalara dayanarak ayrı ayrı puanlayın. Genel yargıyı tüm puanlar gelene kadar erteleyin: Sezgiye yer vardır, ama başta değil, sonda.

İzmir'deki bir hastanenin sorumlu hemşire alım kurulu, eskiden her adayı serbestçe tartışıp oylardı. Önceden dört nitelik üzerinde anlaştılar, her görüşmeciye bunlardan ikisini verdiler ve yanıtları güçlü bir yanıtın yazılı tanımına göre puanladılar. Son tartışma ancak tüm puanlar masaya konduktan sonra başladı; baştan sona yüksek puan almış sessiz bir aday işe alındı.

Bugün dene

Ekibinizin sık verdiği bir yargıyı seçin. Bu hafta aynı vakayı iki iş arkadaşınıza ayrı ayrı verin ve yanıtlarının birbirinden ne kadar uzak olduğunu not edin.

Hızlı kontrol

Kitabın terimleriyle gürültü nedir?

Yazarlar, grup tartışmadan önce yargıların neden yazılmasını ister?

Seçme alıntılar

“Yargının olduğu her yerde gürültü vardır; hem de sandığınızdan fazla.”
Daniel Kahneman, Olivier Sibony and Cass R. Sunstein · Kitabın temel savı tek satırda. Profesyonellerinin tutarlılığına hiç ölçmeden güvenen kurumlara yöneliktir.
“Yargıdaki hatayı anlamak için hem yanlılığı hem de gürültüyü anlamalıyız.”
Daniel Kahneman, Olivier Sibony and Cass R. Sunstein · Kitabın açılışından; Hızlı ve Yavaş Düşünme ile ilişkisini ortaya koyduğu yer: Yanlılık on yıllardır ilgi görmüştür; yazarların görünür kılmak istediği ise hatanın diğer bileşeni olan gürültüdür.
BookYol MektubuHaftada iki mektup

Son sayfadan sonra

Noise kitabının en iyi kısmı, onunla ne yaptığınızdır.

Her salı, rafınıza değer bir kitaptan tek fikir, beş dakikada. Her cuma, o fikrin sizin haftanızda işe yarayıp yaramadığını görmek için küçük bir deney.

Salı

Büyük Fikir

Bir varsayımı sarsan tek fikir; doğru dürüst anlatılmış ve kaynağıyla birlikte.

Cuma

Küçük Deney

Pazartesiden önce deneyebileceğiniz küçük bir adım; fikir böylece bir alışkanlığa dönüşür.

Her mektupta

  1. 01Fikir
  2. 02Neden işe yaradığı
  3. 03Nereden geldiği
  4. 04Denenecek tek şey

Spam yok, adresiniz satılmaz. Yalnızca mektuplar.